چه عجیب چه گریزان

نوشته های قبلی وبلاگ را که میخوانم میبینم که چقدر دوستت داشتم

راست میگفتی از حسم چیزی نمانده است

چیزی جز حس دوری حس غریبگی حس باید رفتنم

چه خوب شد که رفتیم

کاش هرگز دیگر برنگردم که بنویسم ما رفتنی نبودیم و اینجور چرت ها و پرت ها

چند خصوصیت بدت را به قول تو پیراهن عثمان کرده ام و هی با خودم تکرار میکنمشان که گریزانترت بشوم

گریزانترم بمان

خدایا لطف کن و مهربانانه گریزانمان بدار و دور و دورتر